Wesołe nutki

Dziś chciałabym trochę opowiedzieć o muzyce i o tym, jak mi towarzyszyła w życiu. Jest to bardzo ważna część mnie, więc nie sposób jej pominąć :). Otóż zaczęło się to tak.
       Kiedy miałam cztery latka Moja Mama spytała mnie, czy bym nie chciała chodzić na zajęcia muzyczne do szkoły Yamaha. Miałam do wyboru skrzypce lub keyboard. Wybrałam to drugie. Na początku to wszystko było jak zabawa. Dużo śpiewaliśmy, bawiliśmy się, a przy tym oswajaliśmy się z instrumentem. Tak minęły dwa lata, po czym czekał mnie mój pierwszy poważny egzamin. Zdjęcia, które publikuję poniżej, są właśnie z tego egzaminu. Później zaczęło się już bardziej poważne granie. I przygotowania do dwóch koncertów, które się odbywały w każdym roku: zimowego i z okazji Dnia Matki. Dodam, że dla mnie nadal to wszystko było tylko zabawą. Bo po kilku latach, gdy nasz nauczyciel podwyższył nam poziom, wprowadził teorię muzyki, już nie było tak różowo. Musiałabym zacząć ciężej pracować, a zwyczajnie nie miałam na to ochoty. Zresztą na naszych zajęciach był duży nacisk na improwizację i naukę komponowania własnych utworów, z czego nigdy nie byłam zbyt dobra. Wolałam trzymać się ściśle nut skomponowanych przez kogoś, kto się bardziej na tym zna. No więc się trochę załamałam, i chciałam z tym definitywnie skończyć, ale Mama poprosiła, żebym chociaż rok wytrzymała, a nuż się wszystko zmieni. I teraz cieszę się, że zostałam, jak dorosłam, wkręciłam się w granie na maksa :)). I tak sobie grałam przez kilka lat. W zeszłym roku zaczęłam się zastanawiać nad zdawaniem do szkoły muzycznej. Nie czułam się dostatecznie przygotowana, wiedziałam, że moje technika pozostawia jeszcze wiele do życzenia.Ale jestem zdania, że jak się bardzo o czymś marzy i włoży się w to dużo wysiłku, to można to osiągnąć :)). I tak jestem teraz uczennicą Państwowej Szkoły Muzycznej w Bielsku-Białej. Naprawdę bardzo się cieszę!